01-10-16

AFREKENEN MET ONRUST

Het ergste is
nooit gewennen aan angst
voor de ochtendzon
die mijn besmeurde lijf
toont aan de wereld

of de verborgen grimas 
van mijn spiegelbeeld
weerkaatst uit nachten
zonder slaap
die interveniëren
tussen verdriet en verlangen

want mijn hersenen moeten nog
veel horizonten denkstof vermalen
vooraleer ik onrust kan laten

al is het maar voor één dag
die zal beginnen met een prelude
van zuiver verlangen

de vreugde even raken
voelen met mijn hoofd
aan geluk over grenzen

afrekenen met de valstrikken
in zompige ondergrond
van piekerpaden.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:13 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.