03-09-16

BOSLAND ONTWAAKT

Terwijl ochtendlicht
over schuw bosland sluipt
waar  zwijgen universeel is
hoor ik stille woorden
een vreemde taal
in de zuiderse wind
alsof de bomen
exotische klanken neuriën

maakt het eerste daglicht
mij bang voor hebzuchtige
blikken die levenslang
gêne brengen

zoals mijn droom
die ik blijf dromen
mijn gedachten kaal vreet
verhindert om mezelf te zijn
omdat ik al teveel droomde
dat ik iemand anders ben

toch kan ik niet dichter dan
in mezelf gekeerd geloven
dat de zon vanochtend van mij is
geen hebzucht maar troost
die ik alleen hier kan vinden
in ontwakend bosland.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

07:42 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.