09-04-16

GEWICHTLOOS

Gedaanten vibreren
in mijn spiegel
worden weerkaatst
in een wereld
ondersteboven
vergroten tot gezichten
van mensen
die iets vragen
als bleke vlekken
voor mijn ogen

ik deins terug
naar het moment
waarop ze mij
voor het eerst bekeken
van achter het maanlicht
verder dan ik ooit ging

duizel opnieuw onder
hun dwingende blik
tot ik gewichtloos  
nieuwe krachten put
uit de oude bron

terug zweef
naar de wereld
vooraleer de spiegel
breekt.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:37 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.