27-02-16

ALS KIND VAN VROEGER

In het landschap
dat denken beweegt
in mijn neus
oude tijden detecteert
wil ik beelden veinzen
die van diep onder
mijn blinddoek
gekleurde flitsen
door mijn hoofd jagen

met hun geuren
die mij drijven
als spoorzoeker
voor het leven
wil ik hen vinden
nog voor het zonlicht komt

alsof de stilte
nog een laatste keer
hun geluiden invult
hun zachte stemmen streelt

even maar kristalhelder
dan weer nergens
in het land van vervlogen ooit

maar ik heb hen opgezogen
in mijn voor één dag afgestofte ziel

morgen kom ik hier terug.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:45 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.