13-02-16

HERSCHILDEREN

Als schilder van bossen
om in te verdwalen
te groeien in leven
seizoenen te oogsten
onder beukende stormen
hitte die leven zindert

praat ik met mezelf over
zwijgplicht uit de oude klok

tot ik mag schreeuwen
naar takken die trillen
tegen een laatste winterblad
om te bevestigen dat ik ben

hier mag ik vallen
zal ik alleen sterker opstaan
op bodems waarin leven woelt
ik als eindproduct in de keten

hier wordt mijn onbereikbare
een grens verleggen

naar denkbeelden met honger
naar elke herschilderde geboorte.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:36 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.