06-02-16

DE KRACHT VAN EENVOUD

Ik wilde onder hete zon
een woestijn bedwingen

maar plantte een levensboom
in eigen tuin
waar ik alles vond
bij haardwarmte van thuis

toch
iets in beweging gebracht

in mezelf zit nu
een lieflijk genoegen

doet mij takken cultiveren
aan schoonheid en oprecht

snoeien wat bedrieglijk is
op kruisende wegen
in diepe bermen

dan gedenk ik hoe passie
grenzen vond

hoe lentebloei mijn honger
heeft gestild

hoe onder eenvoud beminnen
het eerste zaadje ontkiemt
schoonheid bloeit.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:03 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.