30-01-16

HERBRONNEN

In een ochtend van later in nu
onder oude bomen die leven ritselen

trekt mijn hese stem zich open

terwijl in mijn ogen opwellend geluk
wordt geweven

mij toont hoe de hemel opklaart
ik leven kan omarmen

hoe verlangen naar oorsprong
en verre wegen in mijn onblote ziel
beelden doen ontspringen uit dromen

hoe het worden zal op mijn bestemming
met gedachten aan toen als rijke oogst

hoe ik als vogel met gespreide vleugels
kan fladderen naar een volgende morgen.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:39 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.