23-01-16

VINDEN WAT IK NOOIT ZOCHT

Tegen klamme wintergrond
aangedrukt
bij ontij en vorst
die mijn bloed voortjagen

door winterstraten
alleen als gedachten
om lange nachten
door te dromen

herinneringen die mijn leven
branden als letters op drift

hun vuurzee schud ik af
met een donkere hand

toch zal ik opnieuw te laat komen
met angst om het grijs in de verte
nooit te bereiken

want alleen in mijn honger naar morgen
wil ik nog vechten

vinden wat ik nooit zocht
toen ik jong was en de wereld al zo oud.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:48 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.