26-12-15

HERBELEVEN

Bij nacht bloeit mijn geheugen schittering
die woont in de kruin van een herrezen wolk
waar nerven uit het geleefde landschap
zich vullen met de vele stemmen van dagen

waar elk woord blijft voor altijd
onaangeroerd en tijdloos

doet beelden opdoemen uit diepte
verblindend tegen het meereizende licht

zoekt naar het ritme van mijn leven

vindt echo’s van mijn geluksdagen
nog niet herschreven maar scherper dan toen

met de jongen die altijd zwijgend toekeek
om woorden op te sparen
tot de dag waarop de bliksem kwam
en de baard in de keel

ze weerwerk boden al was het nog met schaamte

nog niet wetend dat een kleine eeuwigheid
hun deel zou zijn in een mensenhoofd
dat blijft dolen in vroeger.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

10:54 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.