23-12-15

IN DE SCHADUW VAN LIEFDE

Liefde ontbolstert als leven
beweegt tussen sterren van verlangen
zingt tussen golven
van ongeduldig wachten
in een geest vol kinderdromen
maakt geen onderscheid
tussen nog aanwezige lichaamswarmte
en verre gezichten of schijngestalten
even voelen aan verre waarheid is heerlijk
de kleur opsnuiven van geleefde fragmenten
vogels zien opleven in hun eigen schaduw
lopen over zonwarm zand
terwijl een avondzon je de nacht in streelt
waar schaduwschepen een labyrint vormen
onder de zwarte hemel vol zwoele zuchten
terwijl stemmen fluisteren
boven je leeftijdloze buik
waarin geluk opbloeit
alleen al een schijnsel van liefde
je doet hopen op verder bestaan.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:51 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.