28-11-15

RETRO WOORDEN

Zij hebben onbesuisd zinnen uit mij gezogen
waardoor teruggekeerde woorden
de weg naar mijn hoofd niet meer vinden

moe gevochten hongeren zij naar vroeger
naar de dag dat sneeuw met puberteit versmolt
de dag dat mijn adem leven met tijd verbond

de afstand van vroeger tot nu
is zonder woorden niet te overbruggen
veel ben ik vergeten

toch zijn zonsopgangen hetzelfde gebleven

ik zal hen blijven vangen
er leven mee rijgen aan mijn verte
tussen dag en nacht, vroeger en nu

zij zijn onontbeerlijk om verder te dromen
van een toekomst die zich uitvindt
in grijze haren

voor een spiegel die slow motion weerkaatst
zal ik langzame stappen zetten
in de richting van een opflakkerend levensvuur

hervonden woorden, verrezen zinnen
ontdekken in de mond van een spelend kind.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:48 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.