24-10-15

PORTRET VAN MIJN LATER

Ik eet nog steeds het pure geluk

uit mijn jeugd

het mooie van toen zweet ik nog altijd uit

 

dezelfde woorden die ik schreef

in het land van beleefde fantasie

 

ze worden een zoete imitatie die ik herspeel

steeds opnieuw met aangepaste lijnen

van vette vergeelde jaren

 

toch schreeuw ik vanaf vandaag

voor een land om in thuis te komen

dat bulkt van nieuwe dromen

al zijn ze nog omgeven door

week hersenvlees dat moet rijpen

 

tot ik overga in een ontdekkingsreiziger

die wil genezen van toekomstvrees

die kreunt om elk nieuw vers dat hij schrijft

 

want poëzie is ook ademloos zweven

naar nieuwe einder

 

woorden blootleggen van scherpe verhalen

die nog zullen worden gespeeld

 

hun geheime code ontsluieren

herleiden tot werkelijkheid.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

11:07 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.