08-08-15

ONOMKEERBARE NACHTEN

Terwijl ik mij afvraag wat ik nog waard ben

wanneer ik zal thuiskomen
met een stokbrood onder de arm

een nachtelijk mysterie rijker

begrijp ik voor even
de schreeuwende meeuwen om mijn hoofd

die het schuim van de zee aflikken

schelden in vrije vertaling

 

zij kondigen het onkreukbare lot aan

maar hoe kan ik weten
of ook zij niet zijn omgekocht

 

toch wil ik niet langer de ideologieën
uit de kast laten rollen

mijn woorden aanpassen aan het moment

ook op zelfmedelijden moet ik niet meer rekenen


ik stem er mee in dat de nacht zal verwaaien
in een geur van alcohol

die de ruimte vult waarin ik thuiskom

 

zoals steeds zal ik mijn ogen bedekken uit schaamte

en toch de voorbije nacht verheerlijken

met langs mijn ruggengraat

een eerste stuiptrekking van de nieuwe dag.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:17 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.