13-06-15

AVONDSTILTE

’s Avonds zijn er de gesloten gordijnen

die mensen omleiden

 

hun blik wordt herinnering

al sluipen ze nog even onder mijn bed

 

met af en toe haperend
een zeldzaam woord

dat de avondlucht overleeft

 

want zinloze woorden
worden uit mijn hoofd gewist


alleen vertraagde klanken houden stand

zinderen nog even na

ook de wind die bomen heeft geteisterd

is uitgeteld onder een deken van rust

 

de tijd krimpt

verdwijnt in de duisternis

naar gisteren

 

 

langzaam wordt het gezicht van morgen
gevormd.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:25 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.