09-05-15

TERUG NAAR MEZELF

Terwijl mijn oren nog suizen
van woorden

het laven van mensen tijd vraagt


het zachte licht in mijn kamer

stemmen terugkaatst

 

zoek ik antwoorden

plak een etiket op mensen

enkel als waarschuwing voor later


bescherming tegen haaien

 

tot ik bevend alarm blaas, huil - buig

mijn glas tolt


de avond breekt

en ik schreeuw weg wat mij bezwaart

 

schets opnieuw mijn eigen wereld

wat ik liefheb


zoek naar houvast op één been

om te blijven doorgaan met leven

 

sterker in mezelf

dwing ik de tikkende tijd te vertragen

 

vind een naam een plaats

 

opnieuw mijn thuis.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:10 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.