25-04-15

WAAR DE DAG VAN MORGEN VERSCHIJNT

Alleen de vogels kunnen hier spreken

om mijn dromen te begrenzen in tijd

 

tot in de kern van mijn gebinte

zullen ze leven fladderen

op geheugenplaatsen
waar ook vlinders worden gewekt


hier kan ik onstuimig levensgevoel stimuleren

zichtbaar maken

tot een glasheldere kijk op blijvend nu

 

het is alsof het beluisteren en aanschouwen

mij geruststelt

in die zin dat leven er is en bruist voor eeuwig

 

hoe het zal zijn

lang nadat mijn oude huid is vergaan

 

ik alleen nog in mijn nakomelingen zal blijven.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:41 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.