18-04-15

ALLES BLIJFT

Er drijven sterren door mijn luchtkasteel

voor even grijpbaar

of laat ik me nu overweldigen door ambitie?

 

ze worden chronisch

omdat ik er verder op in wil gaan
bezitten ze mijn hersenspinsels


tegen beter weten in zal ik overdreven emotioneel reageren

als het moment is gekomen dat ze mijn keel grijpen

 

weet voor wie ik door een vuur zal gaan

- en dit is niet te pathetisch -

 

ik regel het mechanisme dat mijn hart doet pompen

plooi mijn herinneringen naar nieuwe noden

want ook het leven is maar een heftige herinnering

die zichzelf droog waait

 

tijden veranderen

en ik verouder

 

maar blijf één en al de uwe.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:09 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.