28-03-15

SLAPEN DOOR DE TIJD HEEN

Aan ’t einde van de nacht

zal ik opnieuw wegzweven

dromen van een betere wereld

zoals binnenwandelen in de toekomst

 

met een onuitspreekbaar vertrouwen

in de kwijnende nacht

nog vol vermogen van het bestaan

en het zeker weten dat de tijd hier niet bestaat

worden herinneringen toekomst

van geleefde dromen die zich herhalen

 

want diep in mijn geest

leeft een rups door tot in de herfst

wanneer ze al vlinder is geweest

opgejaagd door het leven

 

laat mij nu nog even slapen

om te ontwaken in het eeuwenoude bos

te kijken naar het prille lentegras

 

en de bloesems aan struiken van jaren. 

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:15 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.