07-03-15

ONTLUIKEN

Na zwalpende nachtdromen
zie ik meer dan zandkastelen
buig me over geleefde rimpels
als een god van Grieken of Azteken
die huist onder zijn eigen balkon

 

beslis dat ze mijn wereldje niet zullen innemen
vanwege tomeloos verzet
ik zal nooit buigen voor geestverslindende indringers
en toch mijn neus tegen het glas gedrukt houden
naar mensen

 

zo adem ik vrijheid van leven
absorbeer warmte uit mijn kacheltje bij avond
in lichtbundels als open armen
zwelg ik alles op

 

kracht stapel ik in mij
en het geluk om te dansen onder sterren
te lopen over honderd paden in de zon
onder verrukking van lentebomen
boven wortels van hoop als bliksemafleider voor ontij

 

ik zal de stenen wereld openbreken
dialogen opgraven
met duizend handen in de aarde wroeten
zelfs ver achter de bocht van mijn geheugen

 

 

voor het eerst zullen woorden die ik spreek van belang zijn
nu ik mijn dichtgemetselde mond heropen

laat de receptie beginnen.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:19 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.