28-02-15

OP ZOEK

Tekeningen die verbeelding oproepen
helemaal niet vals lijken
trekken aan mijn oren
nemen mijn hoofd in zonder harde strijd

maar pas lang na sluitingstijd
kan ik de dingen echt hun plaats geven
wordt geduld mijn belangrijkste deugd

dan zweef ik boven rokende daken in avondstilte
waar niets aan mijn ogen ontkomt

helemaal alleen dool ik verder in het donker
tot ik de laatste dreigende gestalten
zie weglopen in de verte

 

want alles van de dag
draagt zowel schuld als onschuld
dat maakt de mens zo kwetsbaar

toch besef ik meer te zijn
dan een lichaam op zoek
naar een bres in de aardkorst
om berustend in weg te kruipen

 

ik ben vooral op zoek naar dat beetje meer
dat het leven te bieden heeft.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

18:46 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.