17-01-15

TROOST

In sommige waanvoorstellingen van nachtvuur
schuilt vooral heimwee naar het verborgene
onder de monomane lach van een eenling
die blinkend de dag tegemoet ziet

 

meekijkt hoe ik mijn dagelijks gezichtsmasker klaarmaak
met meer mildheid dan de nacht zijn vergeten maskers
aan mij voorstelde
maar wel voor een stuk gekunsteld

 

dan val ik graag terug op zwart-wit fotografie
om de herinnering te bewaren
van plattegronden met fossielen
die mijn geheugen met warme afbeeldingen opzadelen

 

alsof ik vanaf dan mijn lichaam toevertrouw
aan de dag die zijn plooien opent
een dwarsdoorsnede maakt van mijn verlangen
in gekleurd vleesroze
pas dan ben ik klaar met het voorbije van de nacht

 

zwevend, strevend naar nieuwe ondergrond
met wortels naar een bron van mijn voorbije jeugd
in de warme luwte van moeders hart

 

 

ben ik vastbesloten om vandaag
de warmte uit mijn herinnering op te wekken
alles verzoenend in te kleuren
recht uit de troostende wereld van toen.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux 

08:59 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.