03-01-15

Een beetje toekomst

Uitgezakt voor de televisie
drijvend op golven zal ik opfleuren
en opnieuw versomberen
warm en koud voelen
met moeite mijn taaiheid losrukken
uit de voorbije dag

 

ik verlies bewustzijn aan de uren
die aanzetten tot geprogrammeerde ijver
alsof er niets gebeurt
terwijl ik wandel aan een leiband

 

tot ik mezelf tegenkom in mijn spiegelbeeld

mijn draaiend gezicht
een bewegende foto wordt
gekanteld ondersteboven

ik sla ernaar - wil het versplinteren
en niet één fragment behagen
om te helen wil ik geen erbarmen

toch blijf ik zoveel ik kan in het hier en nu
bekijk de dingen van op afstand
met een achtergrond van licht
dat op een schitterende betonrots lijkt

 

wil blijven geloven in het verdwalen
op nieuwe wegen
waar ik plots grote hoogte win.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:05 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.