27-12-14

Hoop

Met vrolijke handen gewapend
zal ik geschreven letters breken
van veel te wrange woorden
die ik niet kan weerhouden

ik duw de plotse schaduw
van mijn ijlende pen
voort tot aan de horizon
die opnieuw geboren wordt

hier groeien stenen uit de grond
die vonken van vuur
zullen weerkaatsen
in een nacht van volle maan

 

want de wereld zit losjes aan mekaar
als opwaaiend zand

ik kijk ernaar als naar een schilderij
waarop de gestolde verf
nooit beweegt

besef dat het verlangen naar geluk
sluimert in dit stilstaand beeld
dat ik met hoopvolle woorden
zal beschrijven.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:11 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.