06-12-14

Ontplooiing

Voor de geheimen over wat toekomst brengt
wil ik eerst wegglijden van de herinnering aan woorden
aan spijt gebonden


als het nachtdier in mij
verzet ik me tegen de felle lichtreclames
stekeblind kijk ik naar mijn zelfportret in de schaduw
het liefst nog zou ik mezelf nu blinddoeken

 

om in alle vroegte doodstil op te staan
me te ontdoen van het masker en de trage bewegingen
mijn verwekking van een eerste zonnestraal te zien
voor altijd wil ik er naar kijken

 

omdat mijn schaduw zich hier in mijn huis laat betrappen
als schuldige dienaar van mijn lichaam
die elke vorm van begrip met open armen ontvangt
tot het verleden verdwijnt
oog om oog - tand om tand

 

wil ik hier weg
mezelf verspreiden over het veld - de bossen
voor de duur van mijn leven
houd ik het verleden nu heel ver
waar zelfs wandelaars het vergeten zijn

 

mijn gedachten gaan uit naar wat zal komen
het geluk in sterren geschreven
gekoesterd als een mooie droom.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:10 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.