15-11-14

Bang tot in de dood

Een zoekende kogel rijt oorlogsjaren

doormidden

doorboort de geest van hen

die alleen een nummer hebben
alsof ze op de tram wachten

op weg naar een diepe loopgraaf

die al jaren de dood weghoont

eenieder begeleidt naar diepere gronden

 

hier verschijnen vingers voor getroffen ogen

diep onder hun rugzak

die steevast te hoge oorden zoekt

klokkende geluiden maakt

ze horen hier niet thuis

 

er zal een gloed opstijgen

van gesneuvelde zielen

een glanzend maanlicht
dat al lang gestorven is

in een oord van stil verdriet
dat door de tijd wordt teruggeslingerd

 

vernietiging van zoveel pure levens

met alle littekens over hun huid verspreid

gaan zij terug tot de schepping

 

vooral zij hebben nood aan verhalen over vrede

om de angst die hen verwart

 

onder controle te houden

laat al die bange doden wenen.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:08 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.