11-10-14

Herfstdroom

Een mooie herfstochtend zonder wetenschap
van dwang

richt een caleidoscoop met zwevende vlekken

naar het heelal

alsof alleen een tocht naar de zon uitweg biedt

 

aan de groene einder die seizoenen ondergaat

bewondert hij soberheid van dwarrelende energie

die zelfs hoofdpijn doet verteren

in herfstkleur zweeft boven werkelijkheid

 

vroeg herfst en winter liggen ver uit elkaar

ook bij de gekwelde mens
die zijn voorhoofd verbergt achter bolle ogen

ze nemen alleen een waas waar

van wachten op de grote trek

 

voorzichtig volgt hij het aangepast levenspad

naar kleur en op de tast

 

alleen vallende eikels geven het ritme aan

van grijpen op de bodem van zijn rugzak

 

hier plukt hij de lang bewaarde droom

alsof eindelijk de dag aangebroken is

 

om hem waar te maken.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:14 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.