16-08-14

Ons hullen in stilzwijgen

Als we de tijd niet meer kunnen bijbenen

loslaten en verdrinken in het stilstaan

 

terwijl de eenogige man

ons aankijkt vanuit een droom

waarin hij conservator is
van onze levensgeschiedenis


onze strak in het pak gehouden levens

gebouwd op vliesdunne vleugels

niet langer de stormen weerstaan

 

het zonlicht in duizenden spiegeltjes

wordt teruggekaatst naar de hemel

moeten we ons hullen in stilzwijgen

alle discussies over het leven vermijden


in de stilte op zoek gaan

naar onze innerlijke emotionele kern

 

de bron van ons mens-zijn.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:14 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.