12-07-14

Slaperige ochtend

Een passante wijst de weg  

tot haar woorden vertragend discussiëren met elkaar    
ze een metamorfose ondergaat     
me aanzet tot geïrriteerd knipperen met de ogen

 

ook de troebele vroege lentezon staat model

voor mijn slaperige ochtendhouding
met hangende geeuwmond      


een glas ontglipt me gladjes

scherven brengen geluk      
maar zo vroeg in de ochtend

kunnen alleen de migrerende zwaluwen een lente maken  

tot er geen winter meer tegen bestand is

 

maar eerst beroeren mijn groeiende vingertoppen
aarzelend het mistgordijn    
om een beter zicht op de wereld te krijgen

 

meteen duik ik de dag in

met grijpende handen op zoek naar buit

zoals geleerd uit de herinnering aan mijn wereld op kinderhoogte  
die levenslang in mijn kuiten knijpt

nooit heb ik het anders begrepen

 

zo moeten mijn hersenen zich dagdagelijks bewijzen

alsof ze smachtend blijven groeien     

 

alles rondom mij opnemen
en telkens opnieuw loslaten
om mijn lichaam verder te stuwen door de tijd.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

13:12 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.