28-06-14

Tastende stilte

Tijdens avond en nacht   
wanneer de stilte

het doel van mijn bestaan aftast


wil ik steeds opnieuw

een beetje manisch in mezelf gekeerd  

een veelbelovende toekomst tekenen

 

maar alsof ik voortdurend

de geur van het verleden ruik

ik kan hem niet verdrijven

 

nijpt de eerste droom

die mijn diepste ik betast

mijn keel dicht

hij sleurt mij mee naar een andere dimensie

een plaats die ik niet zo goed kan thuisbrengen

geluiden jeuken dan in mijn oor   
balancerend tussen fantasie en werkelijkheid

tot bekende gezichten opduiken
vanuit een diepe spelonk  

met een stuiptrekking sterven
tussen de ruwe rotsformaties

ook zij zullen de toekomst niet blootleggen

 

er wacht mij alleen nog het diepe slapen   
om mijn geest tot rust te brengen   

onder de hoedende deken van tastende stilte.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:13 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.