24-05-14

Echo's van geweerschoten

Holle echo’s van geweerschoten  
mijn ogen vol afkeer afgewend

nu als gedoofde straatlampen
onttrokken aan het zicht   

maar zwellend aan mijn oren blijven plakken

 

opkomende storm

trekt deuren steeds open

doet kaarsen flakkeren

geen zakdoek of schouder om handen  
ik wil wenen 

mijn lichaam omarmen  


als een invliegende zwerm bijen  

trekken de geluiden mijn geheugen binnen  
zoals stralenbundels van dansende zaklantaarns  
om er zich een nest te bouwen   
tot herinnering onwisbaar zal zijn


geen beelden van agressie  
maar verbeelding die groeit  
bebloede lijken op de grond

tekenen nieuwe  kletterende schoten  

handgemeen   

een ziedende massa  

 

ik verberg mijn hoofd dieper in het kussen   
vreemd hoe ogen kunnen kijken
zonder te zien

 

 

val wenend in een onrustige slaap. 

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux  

 

 

09:04 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.