10-05-14

Achter het gordijn van de tijd

Tussen het gebladerte  
de omsloten kamer  

een kajuit op volle zee  
geteisterd door wind en regen  
houdt ochtenddauw en zonlicht eventjes vast  

als een klein paviljoentje 
dat alle zwoegende levens bewaart  

van insect  
over amfibie en reptiel  
over vogel, zoogdier en
mens  
een losgewrikte knoop  
uitgeloot achter het gordijn van de tijd  
in de diep ingewortelde boom  
generatie na generatie   

de evolutie van onze levenstak  
stamboom  

door de jaren heen.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:18 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.