19-04-14

Mijn imaginair droommeisje

Ze vangt mijn blik

alsof ik ter plaatse verlam

stationshal – zitbank

ranke benen over elkaar geslagen

kortgerokt meisje

 

alsof ik word aangezogen

opgezogen

door de grote lichtkoepel

gedreven naar mijn imaginaire wereld

imaginair droommeisje

 

mijn geliefde uit de oudheid

 

hier stopt de controle
over samenwerking

tussen mijn hersenen en spraak

 

‘ja!’ (schreeuw)

 

onthutste voorbijgangers

vallen even uit hun routine

glimlachen

om deze gek

 

terug in de werkelijkheid

en verlegen

nu in een poging

mezelf weg te toveren.

 

MIJMERINGEN -  GEDICHTEN - Daniël Depireux

10:59 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.