12-04-14

Aftakeling

Aftellen van

‘de tijd’ - ‘het leven’

 

‘lichaam’

als pseudoniem


zijn corpus:

samenvatting van

verval van bloei en lust

 

jaarringen in een gekapte boom

verdroogde nerven in een herfstblad

aflopend scenario

van één mensenleven

 

en ik

conservator

van wie en wat

hij ooit is geweest

 

flarden leven

sluimeren door mijn geest

wil ik in mij laten verder leven

maar ze doen zoveel pijn

 

vergankelijkheid roept wanhoop op

herhalen en retoucheren van

‘leven’

is niet mogelijk

 

pijn is het lot van ieder mens

dat wil ik uitschreeuwen

brullen zoals elk sterfelijk dier.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

10:56 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.