15-03-14

Geur van toen

Een bedwelmende lentegeur

omhelst mijn zintuigen

tot de tijd stilstaat

mijn geest terugkeert

 

boek in de hand

nakende examens

ogen dwingend gericht
op een tekst

maar nog sterker

de geur van buiten

die me lokt

 

mijn hoofd geleund
tegen het koele venster

open het raam

schaduwkant van de tuin

bewaarplaats

voor mijn dromen

 

gestoord in mijn tijdreis
door een loeiende koe

in de verte

mijn blik op de kersenboom

nobel in gouden zonneglans

 

zelfs nu ik oud ben

schept de geur

herinneringen

aan de lente

bij mijn ouders


aan ‘thuis’.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

10:56 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.