22-02-14

Grenslijn tussen vroeger en nu

Tussen wandelpad en woonerf

in de luwte van bomen

waar avond keek naar maan

bloeide vooral vriendschap

 

zou ik voor altijd blijven zuigen
aan een eerste sigaret

gewoon om er bij te horen

de rook veel te snel uitblazen

 

dan de net niet doodskus

ontluiken van eerste liefde

als jonge vissen

opeengestapeld in een vangnet


vooral happen naar leven

dat bij elke tik van de klok

meer uitdijde

 

om te bereiken

wat nog in het verschiet lag

wetende dat er in de wereld

meer was


op de lijn die afstand nam

van het verleden

werden de eerste scheuten
van de toekomst zichtbaar

 

waar wij gepakt en gezakt stonden

om de wereld in te vliegen.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

10:40 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.