28-12-13

Tijd is onoverbrugbaar

 

Dezelfde gewaarwording  
als ‘toen’  
dag uit een ver verleden  
een korte tinteling

anders  
niet echt doordringend  
ritme van een vergeten melodie  
de klank zelfs even op het puntje van mijn tong  

en steeds de weemoed   

vanwege de afstand  
in ‘tijd’  

niet ruimtelijk overbrugbaar  

alleen geestelijk tastbaar 

klimmen door een fictieve barrière  

mijn leven in dimensies  
koude kledingstukken   
ochtend, de kamer, het bed  

even hetzelfde gewaar worden  

als die dag  

in mijn geheugen gegrift  
‘toen’ ik zo verlangde naar ‘nu’   
komt nooit meer terug.


MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

    

13:00 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.