25-02-17

OPVOLGER IN ALTIJD

Genietend van vurige schittering

uit het weerkaatsende water

gaggelende ganzen aan de horizon

zal ik afbuigen naar nieuwe tijden

terwijl ik kleef aan een heldere hemel

waaronder ook mijn voorouders 
hebben geleefd

als zoveelste kwekeling
doorzwerf ik hun leven

stap samen met de tijd naar later


ook zij vonden hier bescherming

onder stevige takken
van een eikenboom
als doorlevers
in een zomerse bloembak

voor altijd
bespieden zij vormen
van dag en nacht

wolk en zon


ik zal hun opvolger zijn

mij geduldig aan hen spiegelen

zorgen voor mijn nageslacht in altijd.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:23 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-02-17

FIEN

Op 15 februari (de eerste lentedag van 2017) is mijn kleindochtertje, FIEN, geboren.
Het gaat haar supergoed. Haar broertje, mama, papa en … wij, zijn zeer gelukkig.


Aan Fien,


Lief klein meisje
kijk maar levenslustig om je heen
doe de tijd zwijgen en open een nieuw blad

zie hoe gelukkig je mama, papa en broertje zijn
hoe lief Mats naar je glundert
jou in zijn hartje sluit

kijk maar nieuwsgierig
naar de lachende mensen rond je bedje
ze zijn vol vreugde door jou

vind je plaatsje op het getij van de tijd
en word gelukkig, klein meisje
heel gelukkig

wij, die heel veel van je houden,
zullen je daarbij helpen.


Kom Mats, we gaan nog eens naar je zusje kijken.

Jullie opa

 

Daniël D'

08:57 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-17

MIJN HUIS EEN THUIS

Ik noem mijn huis een thuis

mijn vaderland

waar ik schuifelend rondscharrel

 

gedempte gesprekken zich verschuilen

van volzomer over herfst naar winter

om terug te bloeien in lente

wanneer ik de problemen

van mijn kleine wereldje

bestrijd met wapenstok

 

overblijfselen van kommer en kwel

opgaan in het landschap van mijn leven


ik het tij kan keren

de schoonheid terug aanbid

 

om dan opnieuw het huis mijn thuis

uit te zweven

op weg naar lonkende kaden

de echtheid van mijn verbeelding.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:09 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-01-17

DROMEN OVER MORGEN

Spitsvondig en toch wartaal
mijn toekomstdromen
geboren bij nacht tussen sterren
in eeuwige stilte na hun oerknal

druppelsgewijs reizen ze
door mijn hoofd
afgewisseld met momenten
uit de tijd, mijn tijd
samen niet meer dan
een nevel van dolende gedachten

toch doet het beeld van morgen
al heel hard zijn best
als contradictie van gisteren
zelfs om het voorbije te verguizen

het heeft al een begin maar is
nog zonder einde
dat schuilt achter de horizonlijn
die telkens opschuift

ik moet vooral opletten
voor de diepte na het zweven.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:55 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-12-16

EEN GELUKKIG 2017

Een gelukkig 2017

 

 

 

Koester het geluk dat in de sterren staat geschreven.

 

 

Daniël Depireux

09:11 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-12-16

NACHTELIJK DOLEN

Ik snuif de winternacht
die vocht doet rijpen
vind geen kruispunt
enkel het oog van de maan
dat mij verder doet stappen

met een kind in te groot pak
sleep ik de zwart-wit straten
achter mij aan
gewoon aan een touw
mijn en zijn ogen afgewend
van een te gretige lantaarnpaal

klakkende schoenen
zoeken ritme op natte
kasseistenen
onze lange schaduw nijpt
angst

te ver weg om nog terug
te keren voel ik hoe tijd
krimpt onder mijn huid

kon ik maar ontwaken
voor mijn litteken openbarst

voor ik de horizon
ook nog uit het oog verlies.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:36 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-11-16

EEN NIEUW BLAD

Ik wil in mijn hart
een nieuw blad openen
terwijl de tijd zwijgt

mediterend mijn ogen
fixeren op de waterspiegel
waar slechts één vogel
volstaat om het nachtelijk
stille denken van het water
te verstoren

zo ijl ik verder
vanuit mijn voor even
uitvergroot kindergeluk
al veel te lang gekrompen
en vergrijsd

het is nog niet te laat
om in mijn hart
joelend een nieuw begin
te maken

anders dan het vorige en toch
zo gelijk dat het opzettelijk lijkt

daarom wil ik hier en nu
de beeldhouwer ontmoeten
die mijn contouren
volstrekte inhoud geeft

sluimerend ongenoegen niet toelaten.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

10:56 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-11-16

ALS DOORBLOEIER

Mensen vallen uit de lucht
zoals water valt
ver voorbij de tijd
blijven vooruit
en achteruit stappen

ik zie hoe de zon
door hen heen schijnt
al naar een volgende
generatie
in miljoenen jaren leven

heel centraal hun ogen
in close-up
vol verwondering
alsof hun tijd botst 
op het voorbije en
toekomende tegelijk

tot mijn droom
diezelfde tijd
persoonlijk uitdaagt
om stil te staan

om even de juiste snaar
in kosmos te raken
alsof er nooit een eind komt

ik mezelf dood bloei
als eeuwige doorbloeier.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN Daniël Depireux

08:37 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-10-16

DOOLHOF

Stiller dan het allerlaatste
geluid van de avond
kolkt vandaag
naar voorbij

terwijl ik jaag
op een lage wolk
waarin voorbije nachten
verder leven
van nieuwe maan
tot volle dracht
om één dagzon te weven

in haar baan volg ik
het doolhof van de tijd
die was

hoor ik hoe klokken tikken
die mijn plaats van nu
bewaren tot morgen

tot ik thuiskom in mezelf
met mijn smaak van gisteren
filosofeer over loslaten

luister hoe het metrum
van de nachtstilte
uit zijn ritme slaat
hoe een ochtend in het nu
ontstaat.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

10:38 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-10-16

OPLADEN

Ik kan er niet omheen
er zijn van die momenten
waarop mijn hart verkleumt
van spijt over dromen
die ik nooit heb geleefd

een benepen gevoel
 
knabbelt dan in mijn keel
tot aan mijn borst
terwijl ik als hulpeloze
dwaal door de nacht
mijlenver

waar in ramen lege ogen
 
onverschillig staren
tot mijn naakte lijf verlamt

ik blijf dan urenlang
roerloos luisteren naar stilte

wachten op nieuw licht
dat liefde en hoop uitzaait

dat mij - geluk declamerend -
 
in herkenbare ogen
doet kijken
terwijl ik een nieuwe afspraak
met het leven maak.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:39 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-10-16

AFREKENEN MET ONRUST

Het ergste is
nooit gewennen aan angst
voor de ochtendzon
die mijn besmeurde lijf
toont aan de wereld

of de verborgen grimas 
van mijn spiegelbeeld
weerkaatst uit nachten
zonder slaap
die interveniëren
tussen verdriet en verlangen

want mijn hersenen moeten nog
veel horizonten denkstof vermalen
vooraleer ik onrust kan laten

al is het maar voor één dag
die zal beginnen met een prelude
van zuiver verlangen

de vreugde even raken
voelen met mijn hoofd
aan geluk over grenzen

afrekenen met de valstrikken
in zompige ondergrond
van piekerpaden.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:13 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-09-16

BOSLAND ONTWAAKT

Terwijl ochtendlicht
over schuw bosland sluipt
waar  zwijgen universeel is
hoor ik stille woorden
een vreemde taal
in de zuiderse wind
alsof de bomen
exotische klanken neuriën

maakt het eerste daglicht
mij bang voor hebzuchtige
blikken die levenslang
gêne brengen

zoals mijn droom
die ik blijf dromen
mijn gedachten kaal vreet
verhindert om mezelf te zijn
omdat ik al teveel droomde
dat ik iemand anders ben

toch kan ik niet dichter dan
in mezelf gekeerd geloven
dat de zon vanochtend van mij is
geen hebzucht maar troost
die ik alleen hier kan vinden
in ontwakend bosland.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

07:42 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-08-16

OP VERKENNING NAAR LIEFDE

Als spiegelbeeld van mijn eigen lichaam
geboren in dagen die al morgen zijn
wil ik vreugdevol vertrouwen schenken
aan banale stilte tussen twee passages
geleefd met het bloed van vandaag

wil ik deze transparante stilte in stand houden
om er morgen te wonen als enige toeschouwer
van mezelf als mede stamvader

mij afsluiten voor de frequente kreten
van de veel te deftig geklede spoorzoekers
receptionisten van hotel verzuring en agressie
ze kunnen mij niet langer aanraken of kwetsen

hier voor deze spiegel zal ik mijn
verkenningstocht aanvatten
met toenemende toewijding elke dag

schoonheid die mijn kinderhart vol ongeduld
beroerde - verweven met de tijd

in mijn nakomelingen een glijvlucht maken
naar een onbekende ruimte die nog niet weet
van onverdraagzaamheid als nadorst

een plaats waar alleen liefde in mensen bloeit.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:27 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-07-16

TIJD ALS BEWEGING

In mijn gedachten
bestaat geen tijd
verdwijnt elke beweging
naar eeuwigheid
op een plaats die opslorpt
een eind maakt
aan dit ogenblik
maar waar ik voor altijd
blijf als stand-in van mezelf

want ik in nu ga voorbij
niet de wereld rond mij
maar de tijd
buiten mijn denken
hij veegt op het eind
alles schoon

alleen mijn gedachten
kunnen  het voorbije
terug openmaken
laten vloeien
naar vroegere ruimten
waar ik jong ben
en mijn spiegelbeeld 
iemand anders

tot beweging alles afsluit
mijn gezicht terug nu maakt

want tijd is beweging.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:04 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-07-16

HEEMVASTE AVOND

Op deze heemvaste avond
wil ik mij zwijgend verankeren
aan het halfvol glas van mijn tijd
die nog rest in de onvoorstelbaar
kleine ruimte die leven toch is

de geur van mijn jeugd nogmaals
laten verstuiven door de kamer
kroketjes op zondagmiddag met
de stank van krimpende schoenen
helemaal doorweekt na vrij dansen
in regen op zaterdagavond
alcohol in mijn hoofd  

in stilte wil ik ook die avond opsnuiven
uitzwaaien tot in de eeuwigheid die
onvoorstelbaar lang duurt

ondertussen alles ademen in vanavond
heemvast
tot ik laat rusten na opnieuw beleven
al is het dan abstract in een grote leegte
met mijn lichaam als eindig verblijf.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

06:44 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-06-16

LEVEN ALS KLAPROOS

Leven als een vuurrode
klaproos
op tegendraadse stengel
die onbezonnen reikt
boven grashoogte
van middelmaat
en vertrapte dromen

gretig bloeit zij
naar kort bestaan
al is het maar
om genoegzaam
te worden gespot
door één enkele vogel
onder wie de wereld
schuift naar morgen

alleen voor hem
wil de klaproos omhoog
naar stormen
die bomen doet kraken

te slim om te breken
te moedig om te liggen.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:31 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-05-16

GELUKSWILG

Uit de spaarpot
van winter
schuift hij
als treurwilg
naar lente

onder oker gekleurd licht
wordt hij wandelaar
voorbij seizoenen

als gelukswilg
met vertier
uit diepe wortels
drinkt hij nieuwe dagen
tot op de bodem

wandelt over zijn
dorre takken
van winters treuren

danst nieuw geluk
tot leven
met geuren en stilte
vermengd

maar onthoudt
voor altijd
het ijle herbronnen
uit winters
van voorbij.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:53 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-16

IN DE WATERSPIEGEL

Met de betoverende schittering van beeld
heel reëel in een waterrimpeling maar
frivoler dan bloed en vol leven
droom ik illusoire dagen

geniet ik van de gedachte om te voelen
aan de kleuren van het water

of ze zijn zoals de wereld en zijn dingen
zoals de mensen waar toch alle wegen
naar leiden


zie ik hoe gisteren verstoppertje speelt
met vandaag en morgen
maar ook mijn ademloos rennen
voor leven en aanwezigheid
onder trilling van onvaste takken
die mij omarmen

schilder ik mijn gezicht dat deint
in de spelende wind
die ik de weg vraag naar morgen
voor ik oplos in de avond
en de waterspiegel die de kringen sluit

de stilte doet mij goed. 

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:49 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-16

PLASTICINEOCHTEND

Licht valt in sluiers
die driest dansen
op de bron van een lenteochtend

 

het galmt in mijn hersengalerij
trompetgeschal in dronken vaart
door mijn hoofd


waar adem valt in stilte
ongeremd zuigend
aan de oever van een nieuwe rivier
waarop baby’s in mandjes voorbij drijven
klimmen in hun zonderling licht
naar de blinkende haven
die zich ontplooit onder een opkomende zon

 

feestelijk bevlagde huizen klappen open
dicht - open
op het ritme van mijn eigen adem

 

hier wordt concentratie geoogst
tussen druppels van nachtzweet in geopende ramen

 

lachende mensen op de achtergrond
drijven op luchtmatrassen
wuiven wiegend naar hun helden
die zich zullen uitspreken over hier en nu

hun gezichten worden aaibaar
voor het eerst
de ochtend als plasticine.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:37 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-04-16

GEWICHTLOOS

Gedaanten vibreren
in mijn spiegel
worden weerkaatst
in een wereld
ondersteboven
vergroten tot gezichten
van mensen
die iets vragen
als bleke vlekken
voor mijn ogen

ik deins terug
naar het moment
waarop ze mij
voor het eerst bekeken
van achter het maanlicht
verder dan ik ooit ging

duizel opnieuw onder
hun dwingende blik
tot ik gewichtloos  
nieuwe krachten put
uit de oude bron

terug zweef
naar de wereld
vooraleer de spiegel
breekt.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:37 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-03-16

GEKWETST IN MORGEN (1 week later)

In het ontruimen
van verdriet
staat elke gedachte
in krijt gekalkt
voor morgen

wordt ons gemoed gewist
voor vandaag
schuimend als vloed
over het gedender
van gisteren
dat zelfs hardhorigen
bang achterliet

maar sprakeloos
in stilte gehuld
vormt onherroepelijk
vastroestende denkbeelden


zij blijven adem benemen
vermoedens opjagen

zelfs de opkomende zon
draagt littekens

zonder zorgen
is morgen
zeker niet.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:37 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-03-16

DAT NU

Het is op dit eigenste moment
dat nu
niet meer is dan een gedachte
die door tijd van wachten
zal verstrijken als droom
waarin het veel te vroeg
stil werd


dat nu
een herhaling wordt
door mijn oor
die suist boven het tikken
van wijzers tegen mijn
overgevoelige huid

dat nu
licht zuigt uit de nieuwe dag
om tijd naar waarheid
te dragen


dat nu
vroeger wordt in haar verstillen
van elke oorsprong en leeftijd

dat nu
de draad opneemt
als zachte siddering
zonder geluid.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

07:20 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-03-16

ILLUSIE VAN STILLEVENS

Stillevens fixeren
valselijk genoegdoening
van te vinden
wat je zocht

ze veinzen ketens
die aaneenrijgen
om slechte gevoelens
te beteugelen

maar gevolgen van
zwart-wit denken
laten ze woekeren
onder bouwwerken
waar macht zegeviert

want in tegenlicht worden
de diepste wonden gemaakt
in het landschap
van de schaduwstad

tot ze vastgepind
aan de kalender
onder jaren van herhaling
stillevens worden
van vervlogen taal

voor eeuwig kervend
in een  hart
van uitdrogend leer.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:49 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-03-16

AAN DE TOEKOMST

Ik die zoals een vogel
jarenlang opvloog
uit een boom
om leegte van hoogte
in te vullen

of pro forma
gewoon zonder plan
fladderde in het zonlicht

blind voor de ruimte
tussen kleur en grijs

een open deur zocht
een krachtige gebeurtenis

ik heb teruggevonden
in de ogen van een kind
waar kosmos nooit in slaagde

een gevoel van berustend
thuiskomen
een laatste zweefvlucht
als oude vogel
naar een nieuwe wereld.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:36 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-02-16

ALS KIND VAN VROEGER

In het landschap
dat denken beweegt
in mijn neus
oude tijden detecteert
wil ik beelden veinzen
die van diep onder
mijn blinddoek
gekleurde flitsen
door mijn hoofd jagen

met hun geuren
die mij drijven
als spoorzoeker
voor het leven
wil ik hen vinden
nog voor het zonlicht komt

alsof de stilte
nog een laatste keer
hun geluiden invult
hun zachte stemmen streelt

even maar kristalhelder
dan weer nergens
in het land van vervlogen ooit

maar ik heb hen opgezogen
in mijn voor één dag afgestofte ziel

morgen kom ik hier terug.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:45 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-02-16

SPIEGELEND VERLANGEN

Als de stilte
woorden doet
terugdeinzen

sprakeloosheid
doordringt

raakt
aan het zuiverste geluid
dat als begintoon
naar wolken stijgt

doorloop ik de ruimte
van mijn vervoering

in eigen ritme
streel ik
nieuwe beelden
die mijn ogen
verdoven

dan duizelt kosmos
in een eeuwige aanblik
van dromen uit toen
verlangens naar ooit

dan wordt mijn
slapend ongewisse scherp

krijgt het omtrekken
van opwinding
om ook morgen te leven.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:35 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-02-16

HERSCHILDEREN

Als schilder van bossen
om in te verdwalen
te groeien in leven
seizoenen te oogsten
onder beukende stormen
hitte die leven zindert

praat ik met mezelf over
zwijgplicht uit de oude klok

tot ik mag schreeuwen
naar takken die trillen
tegen een laatste winterblad
om te bevestigen dat ik ben

hier mag ik vallen
zal ik alleen sterker opstaan
op bodems waarin leven woelt
ik als eindproduct in de keten

hier wordt mijn onbereikbare
een grens verleggen

naar denkbeelden met honger
naar elke herschilderde geboorte.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:36 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-02-16

DE KRACHT VAN EENVOUD

Ik wilde onder hete zon
een woestijn bedwingen

maar plantte een levensboom
in eigen tuin
waar ik alles vond
bij haardwarmte van thuis

toch
iets in beweging gebracht

in mezelf zit nu
een lieflijk genoegen

doet mij takken cultiveren
aan schoonheid en oprecht

snoeien wat bedrieglijk is
op kruisende wegen
in diepe bermen

dan gedenk ik hoe passie
grenzen vond

hoe lentebloei mijn honger
heeft gestild

hoe onder eenvoud beminnen
het eerste zaadje ontkiemt
schoonheid bloeit.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:03 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-01-16

HERBRONNEN

In een ochtend van later in nu
onder oude bomen die leven ritselen

trekt mijn hese stem zich open

terwijl in mijn ogen opwellend geluk
wordt geweven

mij toont hoe de hemel opklaart
ik leven kan omarmen

hoe verlangen naar oorsprong
en verre wegen in mijn onblote ziel
beelden doen ontspringen uit dromen

hoe het worden zal op mijn bestemming
met gedachten aan toen als rijke oogst

hoe ik als vogel met gespreide vleugels
kan fladderen naar een volgende morgen.

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

08:39 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-16

VINDEN WAT IK NOOIT ZOCHT

Tegen klamme wintergrond
aangedrukt
bij ontij en vorst
die mijn bloed voortjagen

door winterstraten
alleen als gedachten
om lange nachten
door te dromen

herinneringen die mijn leven
branden als letters op drift

hun vuurzee schud ik af
met een donkere hand

toch zal ik opnieuw te laat komen
met angst om het grijs in de verte
nooit te bereiken

want alleen in mijn honger naar morgen
wil ik nog vechten

vinden wat ik nooit zocht
toen ik jong was en de wereld al zo oud.

 

MIJMERINGEN - GEDICHTEN - Daniël Depireux

09:48 Gepost door Dani in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |